Berichtje vooraf: Deze blogpost is geschreven toen ik onderweg was in het vliegtuig, dat was op 18 juli, das dus al best een tijdje geleden, nu komt het online omdat ik zin had om te schrijven over mijn vakantie!

Op het moment dat ik dit schrijf ben ik voor de allereerste keer alleen aan het vliegen. En daarmee bedoel ik natuurlijk zonder iemand die ik ken of samen met iemand. Ik vlieg van Brussel Charleroi naar Perpignan, een plaatsje gelegen in het zuiden van Frankrijk. Hier wordt ik (als het goed is) opgewacht door Stephanie en een deel van haar familie, een vriendinnetje waar ik me deze week ga vermaken.! ik moet zeggen, het alleen vliegen valt me enorm mee. Vannacht werd ik om 10 voor 4 wakker na nauwelijks een oog dicht gedaan te hebben, ik zat daardoor ook alleen maar te piekeren over wat er mis kon gaan. Ik stelde me voor: dat we te laat aankwamen op het vliegveld waardoor ik mijn vlucht zou missen, dat mijn koffer teveel woog, dat ik niet door security kwam, dat we zouden neerstorten, of dat de familie van Steeph er niet stond als ik daar aankom. Gelukkig was daar mijn vriendje die op dit moment in Bali zit en daardoor 6 uur tijdsverschil heeft, daar om mij via app gerust te stellen. doordat ik zo aan het piekeren was, miste ik hem nog een beetje meer en rolden de tranen over mijn wangen van de zenuwen. Een fijn gesprek op Whatsapp en een virtuele knuffel later waren mijn tranen weer gedroogd en heb ik toch nog 2 uurtjes slaap gepakt.

Die extreme zenuwen heb ik normaal nooit bij vliegen, maar het idee dat ik het allemaal alleen moest doen maakte het op dat moment toch wel een beetje eng. Die zenuwen is wel een ding bij mij. Normaal zijn die er als ik bijvoorbeeld een presentatie moet geven voor de klas. Ik krijg dan enorm buikpijn, moet de hele tijd naar de wc, ik ga trillen en meestal heel snel praten en als het echt heel erg is dus huilen. Verschrikkelijk irritant maar gelukkig wel steeds minder. Door goed voorbereid voor de klas te staan worden ze minder, maar meestal zijn ze pas weg als ik klaar ben met presenteren! Dus om lekker positief af te sluiten: ik ben onderweg naar Zuid-Frankrijk waar het heerlijk warm is, waar zee en strand is, waar ik kan genieten met het leukste vriendinnetje en waar ik hopelijk ook nog een beetje bruin ga worden. Kortom ik heb er enorm veel zin in en ik laat alle zenuwen achter me 🙂

Wordt vervolgd…

Kus, Ella

Hebben jullie wel is last van enorme zenuwen en wanneer heb je die dan?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s